Op een zonovergoten sportpark De Strokel werd zaterdag afgetrapt voor de lunchwedstrijd tussen VVOG 8 en Elspeet 4.
De elspeters misten keeper Henri vd Hardenberg, vandaar dat Jorian de Ruiter onder de lat plaats nam.
De start van Elspeet 4 was niet best. Binnen vijf minuten lag de bal in het netje; aan de verkeerde kant voor de elspeters welteverstaan.
Simpel doorlopen van de spits van VVOG 8 leverde een voorsprong voor de harderwijkers op.
Het antwoord van Elspeet 4 liet niet lang op zich wachten. Drie minuten later was het de keeper van VVOG 8 die de bal niet weg kreeg, en Pleun Hooijmeijer was er als de kippen bij om van dit buitenkansje te profiteren: 1-1.
Daarna trok VVOG 8 het spel weer wat meer naar zich toe.
Dit resulteerde na twintig minuten in een moeizame redding van Jorian de Ruiter. De afvallende bal kwam voor de voeten van 1 van de harderwijkers; Bela vd Steeg blokte zijn schot, maar moest dit bekopen met (weer) een enkelblessure. Daarop moest de regisseur van het middenveld na de kant; zijn vervanger was goalgetter Egbert Koetsier.
Na een klein half uur weer een kans voor Elspeet 4. Maar het werd spits Wiljan Koetsier dusdanig lastig gemaakt zodat hij niet tot een goed schot kon komen.
Daarna was VVOG 8 weer gevaarlijk, maar dit kwam mede door een paar keer weifelend uitkomen van Jorian de Ruiter, terwijl ook rechtsback Richard vd Hoorn het een paar keer niet bepaald makkelijk had.
Elspeet 3 bleef echter knokken, waarbij de gebroeders Koetsier, Egbert en Wiljan,voorop gingen in de strijd.
Dit alles resulteerde vlak voor rust in de verdiende voorsprong voor de elspeters. Opnieuw was het Pleun Hooijmeijer die de trekker overhaalde, en opnieuw ging hier slecht wegwerken aan vooraf van de keeper.
Verder was er voor rust nog een soort van familie driehoekje tussen de koetsieren Henri, Egbert en Wiljan. Die laatste verpestte dat enigszins door daarop gelijk balverlies te lijden…
Na rust kwam VVOG 8 beter uit de kleedkamer. Dit kwam mede door een aantal wijzigingen in de opstelling.
Toch stal keeper Jorian de Ruiter gelijk de show door een paar extra rustpauzes in te lassen door tot twee keer toe binnen een paar minuten op de grond te gaan liggen. Maar waar de eerste keer ietwat theatraal oogde, was het de tweede keer serieuzer. Na prima uitkomen kwam het tot een koppen-tegen-elkaar-botsing. Gelukkig kon hij wel gewoon verder.
VVOG 8 drukte door de tweede helft en dat resulteerde erin dat na een uur een katachtige keepersreflex nodig was om de gelijkmaker te voorkomen.
Ook daarna waren er de nodige kansen, maar ook die werden gepareerd.
Elspeet 4 kwam er bij vlagen wel uit, maar echt grote kansen leverde dat niet op. Wel nog een afstandsschot van Henri Koetsier.
In de slotfase wankelden de elspeters.
Captain Jan vd Werfhorst, die verrassend Diederik vd Hardenberg naast zich had achterin, had de grootste moeite om de boel dicht te houden.
Even dachten de Harderwijkers gelijk te maken; maar na kort overleg tussen de scheids en grensrechter Erwin Huisman werd de treffer in verband met buitenspel, afgekeurd. Wat volkomen terecht was natuurlijk.
En zo konden de elspeters weer eens de drie punten mee naar huis nemen.
De elspeters misten keeper Henri vd Hardenberg, vandaar dat Jorian de Ruiter onder de lat plaats nam.
De start van Elspeet 4 was niet best. Binnen vijf minuten lag de bal in het netje; aan de verkeerde kant voor de elspeters welteverstaan.
Simpel doorlopen van de spits van VVOG 8 leverde een voorsprong voor de harderwijkers op.
Het antwoord van Elspeet 4 liet niet lang op zich wachten. Drie minuten later was het de keeper van VVOG 8 die de bal niet weg kreeg, en Pleun Hooijmeijer was er als de kippen bij om van dit buitenkansje te profiteren: 1-1.
Daarna trok VVOG 8 het spel weer wat meer naar zich toe.
Dit resulteerde na twintig minuten in een moeizame redding van Jorian de Ruiter. De afvallende bal kwam voor de voeten van 1 van de harderwijkers; Bela vd Steeg blokte zijn schot, maar moest dit bekopen met (weer) een enkelblessure. Daarop moest de regisseur van het middenveld na de kant; zijn vervanger was goalgetter Egbert Koetsier.
Na een klein half uur weer een kans voor Elspeet 4. Maar het werd spits Wiljan Koetsier dusdanig lastig gemaakt zodat hij niet tot een goed schot kon komen.
Daarna was VVOG 8 weer gevaarlijk, maar dit kwam mede door een paar keer weifelend uitkomen van Jorian de Ruiter, terwijl ook rechtsback Richard vd Hoorn het een paar keer niet bepaald makkelijk had.
Elspeet 3 bleef echter knokken, waarbij de gebroeders Koetsier, Egbert en Wiljan,voorop gingen in de strijd.
Dit alles resulteerde vlak voor rust in de verdiende voorsprong voor de elspeters. Opnieuw was het Pleun Hooijmeijer die de trekker overhaalde, en opnieuw ging hier slecht wegwerken aan vooraf van de keeper.
Verder was er voor rust nog een soort van familie driehoekje tussen de koetsieren Henri, Egbert en Wiljan. Die laatste verpestte dat enigszins door daarop gelijk balverlies te lijden…
Na rust kwam VVOG 8 beter uit de kleedkamer. Dit kwam mede door een aantal wijzigingen in de opstelling.
Toch stal keeper Jorian de Ruiter gelijk de show door een paar extra rustpauzes in te lassen door tot twee keer toe binnen een paar minuten op de grond te gaan liggen. Maar waar de eerste keer ietwat theatraal oogde, was het de tweede keer serieuzer. Na prima uitkomen kwam het tot een koppen-tegen-elkaar-botsing. Gelukkig kon hij wel gewoon verder.
VVOG 8 drukte door de tweede helft en dat resulteerde erin dat na een uur een katachtige keepersreflex nodig was om de gelijkmaker te voorkomen.
Ook daarna waren er de nodige kansen, maar ook die werden gepareerd.
Elspeet 4 kwam er bij vlagen wel uit, maar echt grote kansen leverde dat niet op. Wel nog een afstandsschot van Henri Koetsier.
In de slotfase wankelden de elspeters.
Captain Jan vd Werfhorst, die verrassend Diederik vd Hardenberg naast zich had achterin, had de grootste moeite om de boel dicht te houden.
Even dachten de Harderwijkers gelijk te maken; maar na kort overleg tussen de scheids en grensrechter Erwin Huisman werd de treffer in verband met buitenspel, afgekeurd. Wat volkomen terecht was natuurlijk.
En zo konden de elspeters weer eens de drie punten mee naar huis nemen.