Zaterdag werd er op sportpark de Wiltsangh de wedstrijd tussen Nunspeet 6 en Elspeet 4 gespeeld. Elspeet 4 dat nu aangevuld was met 3e elftal spelers Diederik Pi-Air vd Hardenberg en clubman Richard vd Hoorn. In een later stadium zal ook Egbert Koetsier z’n opwachting maken; hij was nu met wintersport.
Al in de voorbereiding bleek dat dit toch wel de onderste regionen van de kelderklasse te zijn. Slecht twintig minuten voor tijd werd begonnen aan de warming up, waarbij twee keer van speelveld werd gewisseld. Tien minuten voor aanvang kwam doodleuk -zoals alleen echte vedettes mogen-Wiljan Koetsier nog aangewandeld.
De wedstrijd dan: deze was zoals vrij snel duidelijk werd, van een niveau om niet over na huis te schrijven. Sowieso niet, want als ik thuis over vlaggen begin dan hoor ik, Koningsdag is eind april toch pas ? Maar goed, ook ondergetekende stond gewoon weer langs de lijn.
De openingsfase was van beide kanten rommelig. Verkeerde passes, misverstanden, problemen met aannemen, alles kwam voorbij.
De eerste kansen waren voor de elspeters. Een combinatie tussen Jeroen van Asselt en Bela vd Steeg leverde een schotje op van laatstgenoemde. Even later kon Henri Koetsier alleen door, maar zijn schot miste precisie.
Na 25 minuten was de eerste nunspeetse aanval gelijk raak. In een 1 tegen 1 situatie leverde Henri Koetsier onbewust de assist op de openingstreffer.
Vijf minuten later de 2-0. Het was kinderlijk eenvoudig zoals Nunspeet 6 er door kwam na balverlies van de elspeters.
Tussendoor was middenvelder Bela vd Steeg al geblesseerd uitgevallen.
Elspeet 4 kwam simpelweg niet aan echt voetballen toe en kwam nauwelijks de middellijn over.
In de 40e minuut kwam ook de 3e treffer. Keeper Henri vd Hardenberg werd verrast door een afstandsschot laag in de hoek.
Twee minuten erna de 4-0, een beauty, vanaf 20 meter hard in het dak van het doel.
Nog voor rust kwam ook good old Michel Wieberdink er nog in, en die zag zelfs na de 4-0 nog mogelijkheden….
Na rust was er opnieuw weinig dreiging van Elspeet 4. Voorin werd weliswaar hard gewerkt, onder andere Wiljan Koetsier en Peun Hooijmeijer werkten zich een slag in de rondte, maar het mocht niet baten. Aanvoeder Jan vd Werfhorst deed er alles aan om de boel aan te sturen, maar ook hij kon dit niet alleen.
Vermeldenswaardig is nog een prima redding na 70 minuten van keeper Henri vd Hardenberg toen er weer een speler alleen op hem af kwam.
De counter van Nunspeet 6 in de slotfase waar de 5-0 uit voort kwam, was slechts voor de statistieken.
Al in de voorbereiding bleek dat dit toch wel de onderste regionen van de kelderklasse te zijn. Slecht twintig minuten voor tijd werd begonnen aan de warming up, waarbij twee keer van speelveld werd gewisseld. Tien minuten voor aanvang kwam doodleuk -zoals alleen echte vedettes mogen-Wiljan Koetsier nog aangewandeld.
De wedstrijd dan: deze was zoals vrij snel duidelijk werd, van een niveau om niet over na huis te schrijven. Sowieso niet, want als ik thuis over vlaggen begin dan hoor ik, Koningsdag is eind april toch pas ? Maar goed, ook ondergetekende stond gewoon weer langs de lijn.
De openingsfase was van beide kanten rommelig. Verkeerde passes, misverstanden, problemen met aannemen, alles kwam voorbij.
De eerste kansen waren voor de elspeters. Een combinatie tussen Jeroen van Asselt en Bela vd Steeg leverde een schotje op van laatstgenoemde. Even later kon Henri Koetsier alleen door, maar zijn schot miste precisie.
Na 25 minuten was de eerste nunspeetse aanval gelijk raak. In een 1 tegen 1 situatie leverde Henri Koetsier onbewust de assist op de openingstreffer.
Vijf minuten later de 2-0. Het was kinderlijk eenvoudig zoals Nunspeet 6 er door kwam na balverlies van de elspeters.
Tussendoor was middenvelder Bela vd Steeg al geblesseerd uitgevallen.
Elspeet 4 kwam simpelweg niet aan echt voetballen toe en kwam nauwelijks de middellijn over.
In de 40e minuut kwam ook de 3e treffer. Keeper Henri vd Hardenberg werd verrast door een afstandsschot laag in de hoek.
Twee minuten erna de 4-0, een beauty, vanaf 20 meter hard in het dak van het doel.
Nog voor rust kwam ook good old Michel Wieberdink er nog in, en die zag zelfs na de 4-0 nog mogelijkheden….
Na rust was er opnieuw weinig dreiging van Elspeet 4. Voorin werd weliswaar hard gewerkt, onder andere Wiljan Koetsier en Peun Hooijmeijer werkten zich een slag in de rondte, maar het mocht niet baten. Aanvoeder Jan vd Werfhorst deed er alles aan om de boel aan te sturen, maar ook hij kon dit niet alleen.
Vermeldenswaardig is nog een prima redding na 70 minuten van keeper Henri vd Hardenberg toen er weer een speler alleen op hem af kwam.
De counter van Nunspeet 6 in de slotfase waar de 5-0 uit voort kwam, was slechts voor de statistieken.