In de 2e ronde van het bekertoernooi speelde Elspeet 3 thuis tegen DVS’33 8 uit Ermelo.
Omdat de meeste andere teams vrij waren, werden Pleun Hooijmeier en Henri Koetsier van het 4e elftal en Jürgen Kroes van het 2e, aan de selectie toegevoegd.
Coach Gerrit de Bruin kwam gelijk met een verrassing in de opstelling, door aanvoerder Erik Hop te passeren. Weliswaar stak deze de laatste paar weken niet in grootse vorm, maar zo’n ervaren kracht en aanjager kan in principe altijd belangrijk zijn.
Vanaf het begin dicteerde de elspeters gelijk het spel. Vooral de flankspelers Henri Koetsier en Wilbert Hazeleger zorgden voor de nodige dreiging. Tot echt grote kansen leidde dit niet.
Dit kwam onder andere omdat het toch te gehaast en onnauwkeurig ging.
Wel was Wilbert Hazeleger dicht bij een treffer; zijn schot belandde op de lat.
Aan de andere kant wisten de mannen uit Ermelo totaal geen vuist te maken.
Dit kwam ook omdat het verdedigingsblok, Bart van Wincoop en Wilbert van Ark, stond als een huis. Verder liet Dennis Jansen zien de taken van een linksback toch wel te begrijpen en, dat mag ook weleens gezegd worden, dit prima deed.
Het enigste gevaar kwam van de eigen doelman, Thomas Seijn, die de bal plompverloren tegen een tegenstander aan schoot.
Na de theepauze ging Elspeet 3 direct verder met de aanval zoeken en dat leidde na een paar minuten tot de openingstreffer van Colin Pluim.
Tien minuten later was het Karl Pul die de wedstrijd op slot gooide met de 2-0 en daarmee zijn goede spel van vorige week een vervolg gaf.
Daarna was het wachten op meer treffers, maar dat duurde nog vrij lang.
DVS’33 8 probeerde het wel, maar de spaarzame aanvallen van hun waren meestal buitenspel. Dit alles leidde tot de nodige irritaties. En ook de bij vlagen warrig fluitende scheidsrechter Freek vd Hoorn droeg hier zijn steentje aan bij.
In de slotfase brachten Johnny vd Steeg en opnieuw Colin Pluim de 4-0 eindstand op het scorebord.
Hilarisch was hieraan vooraf nog een moment van Egbert Koetsier die liet zien dat een niet te missen kans wel degelijk te missen is.
Al met al een dik verdiende zege voor de elspeters.
Omdat de meeste andere teams vrij waren, werden Pleun Hooijmeier en Henri Koetsier van het 4e elftal en Jürgen Kroes van het 2e, aan de selectie toegevoegd.
Coach Gerrit de Bruin kwam gelijk met een verrassing in de opstelling, door aanvoerder Erik Hop te passeren. Weliswaar stak deze de laatste paar weken niet in grootse vorm, maar zo’n ervaren kracht en aanjager kan in principe altijd belangrijk zijn.
Vanaf het begin dicteerde de elspeters gelijk het spel. Vooral de flankspelers Henri Koetsier en Wilbert Hazeleger zorgden voor de nodige dreiging. Tot echt grote kansen leidde dit niet.
Dit kwam onder andere omdat het toch te gehaast en onnauwkeurig ging.
Wel was Wilbert Hazeleger dicht bij een treffer; zijn schot belandde op de lat.
Aan de andere kant wisten de mannen uit Ermelo totaal geen vuist te maken.
Dit kwam ook omdat het verdedigingsblok, Bart van Wincoop en Wilbert van Ark, stond als een huis. Verder liet Dennis Jansen zien de taken van een linksback toch wel te begrijpen en, dat mag ook weleens gezegd worden, dit prima deed.
Het enigste gevaar kwam van de eigen doelman, Thomas Seijn, die de bal plompverloren tegen een tegenstander aan schoot.
Na de theepauze ging Elspeet 3 direct verder met de aanval zoeken en dat leidde na een paar minuten tot de openingstreffer van Colin Pluim.
Tien minuten later was het Karl Pul die de wedstrijd op slot gooide met de 2-0 en daarmee zijn goede spel van vorige week een vervolg gaf.
Daarna was het wachten op meer treffers, maar dat duurde nog vrij lang.
DVS’33 8 probeerde het wel, maar de spaarzame aanvallen van hun waren meestal buitenspel. Dit alles leidde tot de nodige irritaties. En ook de bij vlagen warrig fluitende scheidsrechter Freek vd Hoorn droeg hier zijn steentje aan bij.
In de slotfase brachten Johnny vd Steeg en opnieuw Colin Pluim de 4-0 eindstand op het scorebord.
Hilarisch was hieraan vooraf nog een moment van Egbert Koetsier die liet zien dat een niet te missen kans wel degelijk te missen is.
Al met al een dik verdiende zege voor de elspeters.