Onder Siberische weersomstandigheden werd zaterdag de lunchwedstrijd gespeeld uit tegen FC Horst 2.
Thuis was al met liefst 8-0 verloren van de nummer 2 uit de competitie, dus de elspeters waren gewaarschuwd.
Verrassend was voor sommigen het passeren van aanvoerder Erik Hop; of gevalletje Veldman ?
Ook ontbrak er weer een “echte” keeper, waardoor Gerrit de Bruin opnieuw plaats nam onder de lat.
De wedstrijd begon gelijk op; beide teams waren aan elkaar gewaagd en uit niets bleek het verschil op de ranglijst. Sterker nog de elspeters speelden feller en geconcentreerder.
Aanvallend was het vooral de snelle Rick van Voorbergen die voortdurend dreigend was.
Maar omdat de eindpass vaak net niet goed was, kwam het niet echt tot grote kansen. Slechts een paar afstandsschoten via onder andere Jaap vd Steeg.
En omdat FC Horst wat hautain speelde met een instelling, dit winnen we wel even, werden ook zij niet echt gevaarlijk; onder meer omdat de verdediging van de elspeters stond als een huis.
Uit het niets viel dan ook de openingstreffer; een speler van FC Horst 2 dook plotseling op voor keeper Gerrit de Bruin, die kansloos was op zijn harde schot.
In de rust werd geconcludeerd dat hier absoluut wat mogelijk was als er met dezelfde felheid gespeeld werd en dat er zeker niet onder gedaan werd voor de tegenstander.
Dit alles was echter totaal niet aan de orde in het tweede bedrijf.
Zo kwamen de spelers van FC Horst 2 plotseling wel heel makkelijk door de verdediging.
Ook de straffe noordooster tegenwind speelde Elspeet 3 parten. De uittrappen van Gerrit de Bruin kwamen bijvoorbeeld overal terrecht, behalve op de goede plek.
Maar om de weergoden alle schuld te geven van de tegendoelpunten is wat kort door de bocht.
Laksheid, miscommunicatie en slap de duels in gaan waren de hoofdoorzaken.
Schrijnendste voorbeeld, maar ook wel lachwekkend, was het moment dat Mark Smit dacht te stappen voor buitenspel, terwijl Henri Koetsier daar nog ruim 10 meter achter stond.
Na een halfuur stond er een stand van maar liefst 5-0 op het scorebord.
De elspeters stelden er weinig tegenover. Wel raakte de na rust ingevallen Erik Hop de paal nog met een geplaatst schot.
Tien minuten voor tijd maakte Jaap vd Steeg de spreekwoordelijke eretreffer met een aanval uit het boekje; pass, aanname, keeper omspelen, binnentikken.
Volgende week speelt Elspeet 3 tegen DVS’33 7; de nummer voorlaatst. Willen de elspeters dit seizoen nog punten pakken, dan zal het dan moeten.
Thuis was al met liefst 8-0 verloren van de nummer 2 uit de competitie, dus de elspeters waren gewaarschuwd.
Verrassend was voor sommigen het passeren van aanvoerder Erik Hop; of gevalletje Veldman ?
Ook ontbrak er weer een “echte” keeper, waardoor Gerrit de Bruin opnieuw plaats nam onder de lat.
De wedstrijd begon gelijk op; beide teams waren aan elkaar gewaagd en uit niets bleek het verschil op de ranglijst. Sterker nog de elspeters speelden feller en geconcentreerder.
Aanvallend was het vooral de snelle Rick van Voorbergen die voortdurend dreigend was.
Maar omdat de eindpass vaak net niet goed was, kwam het niet echt tot grote kansen. Slechts een paar afstandsschoten via onder andere Jaap vd Steeg.
En omdat FC Horst wat hautain speelde met een instelling, dit winnen we wel even, werden ook zij niet echt gevaarlijk; onder meer omdat de verdediging van de elspeters stond als een huis.
Uit het niets viel dan ook de openingstreffer; een speler van FC Horst 2 dook plotseling op voor keeper Gerrit de Bruin, die kansloos was op zijn harde schot.
In de rust werd geconcludeerd dat hier absoluut wat mogelijk was als er met dezelfde felheid gespeeld werd en dat er zeker niet onder gedaan werd voor de tegenstander.
Dit alles was echter totaal niet aan de orde in het tweede bedrijf.
Zo kwamen de spelers van FC Horst 2 plotseling wel heel makkelijk door de verdediging.
Ook de straffe noordooster tegenwind speelde Elspeet 3 parten. De uittrappen van Gerrit de Bruin kwamen bijvoorbeeld overal terrecht, behalve op de goede plek.
Maar om de weergoden alle schuld te geven van de tegendoelpunten is wat kort door de bocht.
Laksheid, miscommunicatie en slap de duels in gaan waren de hoofdoorzaken.
Schrijnendste voorbeeld, maar ook wel lachwekkend, was het moment dat Mark Smit dacht te stappen voor buitenspel, terwijl Henri Koetsier daar nog ruim 10 meter achter stond.
Na een halfuur stond er een stand van maar liefst 5-0 op het scorebord.
De elspeters stelden er weinig tegenover. Wel raakte de na rust ingevallen Erik Hop de paal nog met een geplaatst schot.
Tien minuten voor tijd maakte Jaap vd Steeg de spreekwoordelijke eretreffer met een aanval uit het boekje; pass, aanname, keeper omspelen, binnentikken.
Volgende week speelt Elspeet 3 tegen DVS’33 7; de nummer voorlaatst. Willen de elspeters dit seizoen nog punten pakken, dan zal het dan moeten.