Zaterdag begon de competitie weer voor Elspeet 3; met een uitwedstrijd tegen Unicum 3.
De elspeters begonnen de wedstrijd letterlijk met 11 veldspelers. Doelman Thomas Seijn keepte eerst bij het 2e elftal. Daarom stond Gerrit de Bruin onder de lat.
En omdat het 5e elftal was afgelast, was Ronny vd Horst van de partij.
Elspeet 3 begon slap aan de wedstrijd. Na 5 minuten was er toch gelijk een grote kans. Het was Alwin van Norel die vrij voor de keeper gezet werd, maar net niet goed uitkwam om af te ronden.
Aan de andere kant was het wel gelijk raak; 2 aanvallers van Unicum 3 liepen bijzonder makkelijk door de verdediging en er kon simpel binnengetikt worden.
Je zou denken dat de elspeters nu wakker geschud waren; maar niets bleek minder waar. Gelegenheidskeeper Gerrit de Bruin moest de nodige keren in actie komen vanwege onoplettendheid bij Elspeet 3.
Na een half uur had hij echter geen antwoord op een schot door het midden, die hij in eerste instantie met de voet tegenhield maar recht voor een speler van Unicum 3 belandde, die eenvoudig kon afronden.
In de theepauze werd er geconcludeerd dat het scherper en feller moest en dat er zeker wat mogelijk was.
Dit strijdplan kon na rust gelijk weer de prullenbak in dankzij Ronny vd Horst z’n Frank de Boer moment. Een bal die simpel weg te schieten was raakte hij compleet verkeerd en werd een assist op de doorgelopen spits van Unicum 3; de ingevallen doelman Seijn was kansloos.
De elspeters probeerden wel wat terug te doen maar net als vorige week werd op het middenveld de slag verloren. Vooral Lennard Mulder zakte met z’n kenmerkende lakse spel door de ondergrens.
Toch werd er nog gescoord; het was Erik Hop met een vrije trap, waarbij de keeper compleet verkeerd opgesteld stond, die doel trof in de verre hoek.
Meer dan die treffer zat er niet in en voor de statistieken scoorde Unicum 3 nog de 4-1. Wel was dit met een mooie, klassieke corner uit een boekje; een prima voorzet werd perfect binnengekopt.
Al met al werd ook deze middag weer bewezen dat dit Elspeet 3 simpelweg tekort komt voor de 3e klasse.
De elspeters begonnen de wedstrijd letterlijk met 11 veldspelers. Doelman Thomas Seijn keepte eerst bij het 2e elftal. Daarom stond Gerrit de Bruin onder de lat.
En omdat het 5e elftal was afgelast, was Ronny vd Horst van de partij.
Elspeet 3 begon slap aan de wedstrijd. Na 5 minuten was er toch gelijk een grote kans. Het was Alwin van Norel die vrij voor de keeper gezet werd, maar net niet goed uitkwam om af te ronden.
Aan de andere kant was het wel gelijk raak; 2 aanvallers van Unicum 3 liepen bijzonder makkelijk door de verdediging en er kon simpel binnengetikt worden.
Je zou denken dat de elspeters nu wakker geschud waren; maar niets bleek minder waar. Gelegenheidskeeper Gerrit de Bruin moest de nodige keren in actie komen vanwege onoplettendheid bij Elspeet 3.
Na een half uur had hij echter geen antwoord op een schot door het midden, die hij in eerste instantie met de voet tegenhield maar recht voor een speler van Unicum 3 belandde, die eenvoudig kon afronden.
In de theepauze werd er geconcludeerd dat het scherper en feller moest en dat er zeker wat mogelijk was.
Dit strijdplan kon na rust gelijk weer de prullenbak in dankzij Ronny vd Horst z’n Frank de Boer moment. Een bal die simpel weg te schieten was raakte hij compleet verkeerd en werd een assist op de doorgelopen spits van Unicum 3; de ingevallen doelman Seijn was kansloos.
De elspeters probeerden wel wat terug te doen maar net als vorige week werd op het middenveld de slag verloren. Vooral Lennard Mulder zakte met z’n kenmerkende lakse spel door de ondergrens.
Toch werd er nog gescoord; het was Erik Hop met een vrije trap, waarbij de keeper compleet verkeerd opgesteld stond, die doel trof in de verre hoek.
Meer dan die treffer zat er niet in en voor de statistieken scoorde Unicum 3 nog de 4-1. Wel was dit met een mooie, klassieke corner uit een boekje; een prima voorzet werd perfect binnengekopt.
Al met al werd ook deze middag weer bewezen dat dit Elspeet 3 simpelweg tekort komt voor de 3e klasse.